SolHash w praktyce: weryfikacja koncepcji miningu jako elastycznego odbiornika energii

Wcześniejszy artykuł na łamach naszego portalu przedstawił koncepcję systemu SolHash jako odpowiedź na spadającą wartość energii elektrycznej w godzinach wysokiej generacji z OZE oraz rosnącą liczbę okresów, w których sprzedaż energii do sieci przestaje być ekonomicznie uzasadniona.

Tamten tekst opisywał zmianę podejścia do miningu kryptowalut - z działalności postrzeganej wyłącznie jako energochłonna na narzędzie, które może pełnić funkcję elastycznego odbiornika energii, reagującego na warunki rynkowe. Naturalnym kolejnym krokiem była weryfikacja tej koncepcji w praktyce, w oparciu o rzeczywiste dane operacyjne.

Poniższy artykuł jest bezpośrednim follow-upem do tamtej publikacji i opiera się na danych z pierwszego pełnego miesiąca pracy systemu SolHash w realnej instalacji, obejmującej fotowoltaikę, magazyn energii oraz urządzenie obliczeniowe klasy ASIC.

Jednym z najczęstszych zarzutów wobec integracji miningu z energetyką jest twierdzenie, że tego typu modele dobrze wyglądają w symulacjach, ale nie wytrzymują konfrontacji z realnymi kosztami energii, przerwami w pracy i zmiennością rynku. Dane z pierwszego miesiąca działania SolHash pozwalają te wątpliwości skonfrontować z faktami.

W analizowanym okresie system pracował przez 730 godzin i 28 minut, co odpowiada praktycznie pełnemu miesiącowi kalendarzowemu. Dostępność operacyjna urządzeń obliczeniowych wyniosła 98,2%. Pozostałe 1,8% czasu nie było efektem awarii, lecz decyzji algorytmu, który w tych godzinach uznał, że marginalna wartość energii była wyższa w innych zastosowaniach niż mining.

Już na tym etapie widać istotną różnicę względem klasycznego podejścia do miningu. Celem systemu nie było maksymalizowanie czasu pracy koparek, lecz maksymalizacja wartości ekonomicznej energii w czasie.

Łączne zużycie energii elektrycznej w analizowanym miesiącu wyniosło 9,86 MWh. Około 74,4% energii pochodziło bezpośrednio z sieci elektroenergetycznej, natomiast 25,6% zostało pobrane z magazynu energii.

Ten rozkład pokazuje, że SolHash nie jest systemem opartym wyłącznie na autokonsumpcji energii z PV. Jest to mechanizm arbitrażu energetycznego, który wykorzystuje energię tam, gdzie jej cena lub wartość marginalna jest najniższa. Energia z sieci była pobierana głównie w godzinach niskich cen na rynku dnia następnego, natomiast magazyn energii pełnił funkcję bufora umożliwiającego przesunięcie zużycia w czasie.

Profil pracy magazynu potwierdza to podejście. Przez blisko 40% czasu pozostawał on w stanie spoczynku, co oznacza ograniczoną liczbę cykli ładowania i rozładowania. Z punktu widzenia długoterminowej ekonomiki systemu ma to kluczowe znaczenie, ponieważ koszty degradacji magazynów energii są jednym z najczęściej pomijanych elementów analiz opłacalności.

Łączny koszt energii zużytej przez system w analizowanym okresie wyniósł 4 587,50 PLN. Przychód wygenerowany przez mining kryptowalut wyniósł 5 184,23 PLN, natomiast dodatkowy efekt w postaci oszczędności wynikających z optymalizacji pracy magazynu energii wyniósł 370,66 PLN. Ostateczny efekt ekonomiczny netto zamknął się kwotą 1 338,06 PLN.

Dla porównania, w klasycznym scenariuszu sprzedaży tej samej ilości energii do sieci, przychód oscylowałby w granicach 730 PLN. Różnica nie wynikała z większego wolumenu energii, lecz wyłącznie z innego mechanizmu jej rozliczenia.

W pilotażowej konfiguracji SolHash wykorzystywał urządzenie obliczeniowe klasy L9, które przy obecnych warunkach rynkowych generuje ekwiwalent około 600 PLN wartości z jednej megawatogodziny energii elektrycznej. Już ten poziom pozwalał konkurować z rynkiem hurtowym w godzinach niskich cen energii i w wielu przypadkach dawał lepszy wynik niż sprzedaż energii do sieci.

Istotne jest jednak to, że L9 nie stanowi górnej granicy tego modelu.

Na rynku dostępne są urządzenia obliczeniowe o znacznie wyższej efektywności energetycznej. Przykładem jest jednostka klasy Z15 PRO, która przy obecnych parametrach sieci i trudności wydobycia pozwala wygenerować ekwiwalent około 2 900 PLN wartości z jednej megawatogodziny energii elektrycznej, przy cenie urządzenia na poziomie około 25 tys. PLN brutto.

Z punktu widzenia energetycznego nie jest to już marginalne uzupełnienie klasycznych modeli rozliczeń, lecz alternatywny mechanizm wyceny energii. W określonych godzinach system oparty o mining jest w stanie „sprzedać” energię po cenie kilkukrotnie wyższej niż ceny dostępne na rynku dnia następnego.

Co istotne, nie oznacza to konieczności stałej pracy urządzeń obliczeniowych. W modelu SolHash takie jednostki pełnią rolę elastycznego odbiornika, który konkuruje z rynkiem hurtowym tylko wtedy, gdy ma to ekonomiczne uzasadnienie.

Dane operacyjne z pierwszego miesiąca działania SolHash potwierdzają, że mining kryptowalut, jeśli jest zintegrowany z systemem zarządzania energią i sterowany algorytmicznie, może pełnić funkcję realnego narzędzia poprawy ekonomiki instalacji OZE.

Kluczowe znaczenie ma tu nie samo kopanie kryptowalut, lecz moment, w którym energia jest na ten cel wykorzystywana, oraz alternatywa, wobec której mining konkuruje. W warunkach niskich i ujemnych cen energii systemy takie jak SolHash pokazują, że możliwe jest nadanie energii znacznie wyższej wartości ekonomicznej bez zwiększania mocy wytwórczych.

W tym sensie mining przestaje być postrzegany jako obciążenie systemu energetycznego, a zaczyna funkcjonować jako jego element stabilizujący - szczególnie w okresach nadpodaży energii z OZE.

Towarowa Giełda Energii - Rynek Dnia Następnego: https://tge.pl
Artykuł wprowadzający na Bitcoin.pl:https://bitcoin.pl/poznaj-solhash-i-zobacz-jak-mining-zmienia-narracje-oze
Dane operacyjne SolHash:https://www.unlimitedminer.com/post/solhash-podsumowanie